06.10.2022, 15:06

KARADAYI – 3

geçen haftadan devam…

Dudaklarında bir tebessüm gerili kaldı, başını önüne eğmişti. Gülüyor mu yoksa ağlıyor mu idi? Yüzünde pek hazin ve pek acınacak bir hal vardı. O anda muhakkak ki içinde bir alem yıkılmıştı. Ve mazinin kim bilir bir ihtilacı çırpınıyordu. Dudaklarında hala o gergin tebessüm vardı. Sanki gülerken birdenbire donmuş ve öylece taş kesilmiş gibi idi. Benim de yüreğimde ince bir ağrı hasıl olmuştu. Keşki sormasa idim. Diye düşünüyordum. O birdenbire başını kaldırdı:

- Ah, ah Küçük Bey; bilmeden beni ta yüreğimden vurdun, içimi kanattın. Nedeceksin, benim kara gönlü ömrümü nedeceksin? O bir zehir deryasıdır, seni içinde boğmak istemem. Gel vazgeç bundan. Karadayı’yı hakikaten çok müteessir etmiştim. Sorduğuma soracağıma pişman oldum.

- Pek iyi Karadayı pek iyi, kusura bakma, bilmedim, seni bu kadar dertlendireceğimi bilse idim hiç sorar mı idim. Beni affet Karadayı. O, hiçbir cevap vermedi. Bulanık gözlerini toprağa dikmiş düşünüyordu. Acıklı bir mazinin bütün ızdırapları o anda içini tutuşturmuştu. Derin ve kesin bir nefes aldı. Ben kalkıp gitmek istedim, kolumdan tutarak;

- Dur evlat; dur da dinle! Artık söyleyeceğim; madem ki beni merak edip beni anlamak istedin seni muradına erdireyim. Karadayı’yı öğren.

Oğul; ben memleketimin iyi kötü öne delen bir ailenin çocuğu idim. Çocukluk ömrümü pek rahat ve pek varlıklı geçirmiştim. Bir sözüm iki olmaz, bir dileğim geri kalmazdı. Anam, babam da üstüme ayrı ayrı titrerler beni kucaklarından yere koymazlardı. Güneş vurup kararacak, soğuk alıp sararacak, hasta olup solacak diye beni odadan dışarı çıkarmazlardı. Ben on yaşını geçtim hala böyle büyüyordum. Orada oynayan, koşan, yuvarlanan bir sürü çocuk görürdüm. Fakat onlara alışmadığım için onlardan uzak durur ve korka korka onları seyrederdim. Mahalle çocukları; ah! bu mahalle çocukları!.. şimdi olduğu gibi o zamanda da bana düşman kesilmişlerdi. Bazen ben korkutmak için gözlerini açıp üzerime koşarlar.

Dur şunu, şu kabak çiçeğini koparalım diye korkuturlardı. Ben de zırıl zırıl ağlayarak eve kendimi dar atar ve uzun müddet sokağa çıkamazdım. Uzatmayalım geçmiş gün, seneler böyle geçti fakat benim adım Kabakçiçeği, Korkak, Nanemolla gibi çeşit çeşit isimler aldı. En ziyade gücüme giden korkak sözü ile Kabakçiçeği idi. Bunu o kadar çok ve o kadar acı söylerlerdi ki ben de kendimin korkak olduğuma inanırdım. Yirmi yaşına gelmiştim. Hala hava biraz karardığı zaman dışarda kalamaz eve koşardım. Böyle olmakla beraber korkaklığımı da her kesten saklamak isterdim, korkak diyenlere kızardım. Lakin güpegündüz çarşıda gezerken birisi hızlıca öksürse yerimden bir kere zıplardım. Çok defa rüyalarımda bile korkarak uyandığım geceler olurdu. İşte böyle evlat.

Ben sokağa çıktığım zaman, çocuklar bile beni birbirine gösterip korkağa bak! korkağa diye eğlenir, büyükler de kahkahalarla gülerdi. Düşün, evlat düşün bir erkek için bundan daha fazla bir ızdırap ve hicap ne olabilir. Artık memleketten kaçmaya karar vermiştim. Fakat nereye ve nasıl? derken askerlik çıktı. Ben asker değil ya ne olursa olsun memleketten ayrılmayı bin canla bekliyordum.

Sevine sevine askere gittim. Beni Trakya sınırında bir kışlaya doldurdular. Allah’tan olacak bütün askerin içinde benim memleketlim bir kişi bile yoktu, ben tamamı ile yabancı adamlar arasında idim. Fakat askerliğe bak ki beni daha ilk geceden gece yarısı nöbete hem de ta cümle kapısı nöbetine koymamışlar mı idi? Ben bu gece yarısı karanlıkta yapa yalnız orada nasıl beklerdim? Evvela bunu onbaşıya açarak yalvarmak ve beni gece nöbetine koymamasını söylemek istedim. Fakat burada da adım yazılacaktı. Ne olursa olsun korkudan ölsem bile korkaklığımı meydana vurmak istemedim. Gece titreye titreye nöbete gittim. Gözüme neler, neler görünmüyor muydu, zangır zangır titriyordum. Nöbetimin bitmesine pek az kalmıştı. Köşenin başında beliren bir karaltı bana doğru geliyordu. Eyvah eyvah dedim; gittikçe büyüyen bu gölge üzerime atılacak gibi oluyordu. Nasıl oldu, ne oldu bilmiyorum birdenbire ellerimi gölgenin boğazına geçirdim. Korkudan öyle bir sıkmıştım ki bütün parmaklarım gırtlağına geçmişti. İkimizde birer tarafa yuvarlandık. Ben korkudan bayılmıştım. Gürültüyü işiten devriyeler bizi kaldırmışlardı. Koğuşun sıcaklığında neden sonra kendime gelirken kulağıma şu sesler geliyordu.

- Yaşa be Şaban! varol! işte yiğit dediğin böyle olur. Asker dediğin böyle olur. Gözlerimi açmadan kulaklarımı diktim. Acaba alay mı ediyorlar, korkaklığımla burada da mı eğleniyorlar diye düşündüm, sözler devam ediyordu.

- Hınzır bir komita! ne zamandan beri kışlaya bomba atmaya, kundak koymaya dolaşıldığını biliyorduk fakat ele geçiremiyorduk. Nihayet bir kahraman askerimizin demir elleri altında can verdi. Daha çok merak ettim. Demek ki ben birisini öldürmüştüm. Komita denilen bir şeyi boğmuşum. Konuşan çavuşla zabit idi, bana bir cesaret geldi öksürerek, aksırarak ayıldım. Zabit gelip anlımda öptü ve;

- Sağol Şaban, varol kahraman asker diye sırtımı sığadı.

Nihayet anladım ki benim korku ile üzerine atılıp can havli ile boğazını sıktığım adam bir Bulgar komitacısı imiş. Aman Yarabbi eğer ben bunu evvelden bilse idim, daha karaltıyı görürken ölürdüm. Fakat şimdi içime hakikaten bir kahramanlık dolmuştu. Kendimde arslanları bile tutup çenelerini ikiye ayıracak kuvvet buluyordum. Ve o günden sonra adım kahraman Karaşaban! olmuştu. Kısa keseyim evlat, Balkan muharebesi oldu, günler geçti. Bizi terhis ettiler. Ben düşündüm. Memlekete dönsem orada yine korkak, yine nanemolla olarak yaşayacaktım. Ben o ödleğe varıp da korku bekçiliği mi? edeyim diyen tınaz çoban kızını görecektim. Belki de bana dudak büzerek alay edecekti. Memlekete gitmemeye karar verdim ve buraya geldim.

devam edecek…

Yorumlar (0)
Namaz Vakti 07 Aralık 2022
İmsak
Güneş
Öğle
İkindi
Akşam
Yatsı
Puan Durumu
Takımlar O P
1. Fenerbahçe 13 29
2. Galatasaray 13 27
3. Adana Demirspor 13 24
4. Konyaspor 14 24
5. Başakşehir 13 24
6. Kayserispor 14 23
7. Trabzonspor 13 23
8. Beşiktaş 13 22
9. Alanyaspor 14 17
10. Gaziantep FK 13 16
11. Antalyaspor 12 16
12. Giresunspor 13 15
13. Kasımpaşa 13 15
14. Hatayspor 13 14
15. Karagümrük 13 13
16. Ankaragücü 13 13
17. Sivasspor 14 11
18. İstanbulspor 13 8
19. Ümraniye 13 7
Takımlar O P
1. Eyüpspor 16 37
2. Samsunspor 15 27
3. Rizespor 15 26
4. Pendikspor 15 26
5. Keçiörengücü 15 26
6. Bodrumspor 15 25
7. Boluspor 15 25
8. Manisa FK 15 24
9. Bandırmaspor 15 24
10. Sakaryaspor 16 22
11. Altay 15 21
12. Adanaspor 15 18
13. Göztepe 14 18
14. Tuzlaspor 15 16
15. Erzurumspor 15 14
16. Altınordu 15 12
17. Ö.K Yeni Malatya 15 11
18. Gençlerbirliği 15 7
19. Denizlispor 15 6
Takımlar O P
1. Arsenal 14 37
2. M.City 14 32
3. Newcastle 15 30
4. Tottenham 15 29
5. M. United 14 26
6. Liverpool 14 22
7. Brighton 14 21
8. Chelsea 14 21
9. Fulham 15 19
10. Brentford 15 19
11. Crystal Palace 14 19
12. Aston Villa 15 18
13. Leicester City 15 17
14. Bournemouth 15 16
15. Leeds United 14 15
16. West Ham United 15 14
17. Everton 15 14
18. Nottingham Forest 15 13
19. Southampton 15 12
20. Wolves 15 10
Takımlar O P
1. Barcelona 14 37
2. Real Madrid 14 35
3. Real Sociedad 14 26
4. Athletic Bilbao 14 24
5. Atletico Madrid 14 24
6. Real Betis 14 24
7. Osasuna 14 23
8. Rayo Vallecano 14 22
9. Villarreal 14 21
10. Valencia 14 19
11. Mallorca 14 19
12. Real Valladolid 14 17
13. Girona 14 16
14. Almeria 14 16
15. Getafe 14 14
16. Espanyol 14 12
17. Celta Vigo 14 12
18. Sevilla 14 11
19. Cadiz 14 11
20. Elche 14 4
Günün Karikatürü Tümü

Gelişmelerden Haberdar Olun

@